دنیای رنگیِِ من

عادت کرده ایم

آنقدر که یادمان رفته است شب

مثل سیاهی موهایمان ناگهان می پرد

و یک روز

آنقدر صبح می شود

که برای بیدار شدن

دیر است...

امروز با وجووود استرس زیاد امتحانا کلی به اتاق و وسایلم سروسامون دادم

واای خدا ...امتحانا....ماه رمضون....

خیلیییی خیلییی خوشحالم ک بازم دلم حالو هوای هم اندیشان رو کرد

و دوباره رفتم سراغ دوستای قدیمیم

دوستایی که خیلییی دوسشون دارم

و راه روسم زندگی رو از چهارده سالگی بااونا یاد گرفتم.....

هم اندیشان ، انسان بودن رو هرروز برامون دیکته میکنه...

از محیای عزیزم هم ممنونم ک بهم سر زد و کلی تو دقایق اول

قبل اینکه برم وبلاگ هم اندیشان و کامنتا رو بخونم هنگ بودم....

سردرگم...